Chubbyhole

ไพบูลย์ : “วันนี้ฉันเศร้าว่ะ”

เจี๊ยบ :   “ด้วยเรื่อง”

ไพบูลย์ : “แค้นฝังหุ่น”

(เสียงบรรยาย : “แค้นฝังหุ่นเป็นพี่สาวแท้ๆห่างๆของไพบูลย์
ไพบูลย์เคยคิดแจ้งตำรวจจับแค้นฝังหุ่นหลายครั้ง
ในข้อหาทำผิดกฎหมายว่าด้วยสิทธิเด็ก”)

เจี๊ยบ :   “ครั้งนี้เธอทำอะไร ”

ไพบูลย์ : “มันไม่ยอมให้ลูกแม่บ้านเข้าในบ้าน ตัวแม่บ้านเข้ามาทำงานได้
ลูกสองขวบต้องอยู่กับพ่อที่เป็นยามอยู่ข้างนอก
แม่บ้านเล่าว่าวันหนึ่งฝนตกหนัก กลับไม่ได้ จึงขอค้างที่บ้าน
แค้นฝังหุ่นบอกว่า ได้, แต่ลูกเธอล่ะ? ลูกเธอจะไปอยู่ที่ไหน?”

เจี๊ยบ :   “แปลว่าเขาเกลียดเด็กโดยรวมอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่ลูกของโจเบิ้ม”

ไพบูลย์ : “แล้วแปลว่าทุกอย่างมันปกติธรรมดาใช่ไหม เกลียดเด็กโดยทั่วไปอยู่แล้ว, เรื่องธรรมดา?”

(เสียงบรรยาย : “โจเบิ้มเป็นพี่ชายแท้ๆของไพบูลย์ มีลูกชายน่ารักชื่อโจเล็ก
แค้นฝังหุ่นเกลียดโจเบิ้ม ด้วยเรื่องอะไรตัวแค้นฝังหุ่นเองก็คงจำไม่ได้
เนื่องจากมันนานเกินไปแล้ว อย่างไรก็ตาม,
แค้นฝังหุ่นถ่ายเทความโกรธเกลียดที่มีต่อโจเบิ้มไปยังโจเล็ก
มันไม่ยอมให้โจเล็กเข้าบ้าน(ที่ไม่ใช่ของมัน!)
วันหนึ่งเด็กอยากมานอนค้างที่บ้านเพื่อเล่นกับหลานๆวัยเดียวกัน
เมื่อกลับมาเห็น, แค้นฝังหุ่นเอาโจเล็กขึ้นรถไปส่งที่ไร่ของโจเบิ้มในเวลากลางคืน ทิ้งเด็กไว้ข้างทางแล้วโทรบอกโจเบิ้มออกมารับ หลังเหตุการณ์นั้นไพบูลย์เริ่มมองแค้นฝังหุ่นเป็นความอัปยศอดสูของวงศ์ตระกูล
เขาเริ่มหลีกเลี่ยงที่จะพบปะ”)

เจี๊ยบ :   “เธอว่าเพราะอะไร”

ไพบูลย์ : “โรคจิต ซึมเศร้า วิตกจริต เก็บกดทางเพศ ”

เจี๊ยบ :   “เขาเป็นได้ยังไงต่างหาก”

ไพบูลย์ : “ฉันว่า ทฤษฎีแรก,
แค้นฝังหุ่นหน้าตาเอนไปทาง ugly มากกว่า pretty
คน ugly, เป็นเรื่องธรรมดาที่จะขี้โมโห หงุดหงิด ขี้บ่น
มักจะฉุนเฉียวไม่พอใจตลอดเวลา, ก็ ugly ไง อารมณ์ไม่ดี
ทฤษฎีที่สอง, ดูหนังจีนมากไป แค้นเป็นแค้น แค้นไม่เลิกรา
ฉันไม่เข้าใจตรงที่นอกจากจะไม่รู้จักให้อภัยแล้ว
มันยังสามารถถ่ายทอดความแค้นไปได้ถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน
ลูกของโจเล็กก็ต้องโดนแน่นอน
ก่อนตายมันคงทำพิธีวูดู
เอาความแค้นทั้งหมดใส่ในหุ่น
ให้มาแก้แค้นต่อแทนตัวมันแบบหนังเรื่อง Child’s Play
แล้วก็ทฤษฎีสุดท้าย, ปมเรื่องเซ็กส์”

(เสียงบรรยาย : “แค้นฝังหุ่นจะสี่สิบแล้วยังไม่มีสามี”)

เจี๊ยบ :   “โจเบิ้มว่าไงบ้าง”

ไพบูลย์ : “ก็เลี่ยงๆกันไป เรื่องแค้นฝังหุ่นนี่ยาว
แต่ฉันได้ข้อสรุปนานแล้วว่ามันต้องการอะไร”

เจี๊ยบ :   “เซ็กส์ล่ะสิ”

ไพบูลย์ : “ช่ายแล้ว”

เจี๊ยบ :   “รักษาได้ทุกอย่างเลยนะ”

ไพบูลย์ : “เรื่องจริงเจี๊ยบ, sex heals.”