วันนั้นเพื่อนๆ เข้ากรุงเทพมางานรับปริญญาของเพื่อนอีกคน

พวกมันโทรศัพท์เข้ามาตอนค่ำ ผมรับปากว่าจะไปพบพวกมันที่ร้าน
ก็คงเมากันตามระเบียบ พวกมันออกจากร้านแรก
ขับเร็ว, รถหลุดโค้งที่อันตรายที่สุดของถนนรัชดาภิเษก
ออกไปชนรถสิบกว่าคันที่จอดอยู่ในเต๊นท์ข้างทาง
แก้วตาย อีกสามเจ็บหนัก
เพื่อนคนที่ขับหายตัวไป

ตอนเช้าเพื่อนทั้งที่เจ็บและไม่เจ็บอยู่ในห้องผู้ป่วยรวมขนาดเล็ก
ญาติบางส่วนมาจากต่างจังหวัดแล้ว บรรยากาศมันงงๆ รีบๆ เศร้าๆ โกรธๆ
เราคุยกันถึงบ๊อบเพื่อนที่หายไป ว่าทำไมใจร้าย หนีไปโดยไม่ช่วยเพื่อน
พี่ชายของเป้งโมโหและเครียดมาก
ระหว่างที่ขับรถไปดูศพที่โรงพยาบาลตำรวจ
และไปธุระต่างๆ จำได้ว่าเราเศร้า, สงสารแก้ว กับโกรธแค้นบ๊อบ
(บ๊อบขาดการติดต่อไปหลังจบมอสาม
ความเป็นเพื่อนของมันจึงเหมือนกับอยู่อีกเลเว่ลหนึ่ง ไม่ค่อยสนิท)
กลับมาที่โรงพยาบาล พี่ของเป้งยังร้อนไม่หยุด
จนเมื่อแม่ของสีแดง (เพื่อนที่เจ็บอีกคน) มาถึง
เราเล่าเหตุการณ์ ฟ้องแม่เรื่องบ๊อบ
แม่บอก "มันหนีไปก็ถูกแล้ว มันจะได้ไปตั้งหลักก่อน"
ไม่รู้คนอื่นเป็นไง แต่ผมเริ่มอึ้ง
"ถ้าอยู่ตอนตำรวจมา ติดคุกแน่นอน"
"เรื่องรถอย่าง, เรื่องปืนอีกอย่าง,
ไปยุ่งด้วยก็เหมือนขาเข้าไปอยู่ในคุกแล้วข้างนึง"

แกพูดอะไรอีกเยอะ ก่อนที่จะหันไปด่าลูกของแก
เรื่องที่บอกแกว่าจะไปธุระต่างอำเภอ, ไหงมารถคว่ำอยู่ในกรุงเทพ
คนป่วยเริ่มพูดถึงฉากที่บ๊อบออกจากตัวรถ,
เห็นแท็กซี่พูดคุยกับบ๊อบก่อนที่บ๊อบจะหายไป
แท็กซี่คงแนะนำให้บ๊อบชิ่งไปก่อน
หรือบ๊อบอาจจะรู้งานชิ่งไป "ตั้งหลักก่อน" เอง

สิ่งที่แม่ของสีแดงพูด ผมไม่ได้คิดถึงเลยในตอนเช้า
คิดแต่ว่าเพื่อนทิ้งเพื่อน เหี้ยมโหด เราไม่ได้คิดถึงเรื่องคุก,
เรื่องทางกฎหมาย, และอีกหลายๆ เรื่อง
แม่พูดจากมุมมองของแม่
มันเป็นอุบัติเหตุ และการจัดการกับผลของมัน (ผมสรุปเอาเองว่า)
แกคงหมายถึง การให้อภัย การปลงกับสิ่งแล้วไปแล้ว
และให้โอกาสคนที่ยังอยู่ (แถวๆ นี้มั้ง, แกพูดเยอะ)

แล้วเรื่องก็เงียบไปด้วยวิธีที่ใครก็ทราบ
-เปลี่ยนตัวให้แก้วเป็นคนขับ

เหตุการณ์ผ่านไป หลายคนยังรู้สึกมึนๆ แปลกๆ กับบ๊อบ
มีเรื่องพูดถึงบ๊อบในทางร้ายจากคนนั้นบ้าง คนนี้บ้าง
ผมถึงจะเย็นลง ก็ยังรู้สึกเย็นชากับเรื่องบ๊อบ
ข้องใจเรื่องมาตรฐาน,
เรื่องระบบกฎหมาย
(ที่ถ้าเทียบกับเมืองนอก, ทำให้คนตายต้องติดคุกแน่นอน),
กับเรื่องต่างๆ ที่แม่ของสีแดงพูด
เมื่อมันไม่ชัดเจน, มันทำให้สมองปั่นป่วนอยู่ได้นานๆ
มีคำถามตอบยากเกิดขึ้นมากมาย
ถ้าประเทศเรากฎหมายศักดิ์สิทธิ์,
และถ้าเหตุการณ์เดียวกัน
เปลี่ยนคนขับเป็นเพื่อนที่สนิทและรักมากกว่าอย่างเป้งหรือสีแดงล่ะ
ผมก็ไม่อยากให้มันติดคุกแน่นอน

เรื่องนี้สิบกว่าปีแล้ว
ยกมาคุยกับเพื่อนๆ อีกครั้งก็ยังรู้สึกว่ามันยากอยู่ดี



ป.ล. แก้ว
คิดถึง


Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ ถ้าไม่เจอกับตัวเองคงไม่รู้จริงๆ
คนดูก็คงได้แต่ตัดสินไปตามสายตาของคนดูเท่านั้น

#1 By Bickboon on 2007-07-30 16:58

อืม คงคนละความรู้สึกที่ใกล้เคียง
อีก 6 เดือน สำหรับเพื่อนเรา......

#2 By depa on 2007-07-30 20:51

สำหรับผม คิดว่าเค้าควรมีส่วนรับผิดชอบ ไม่รู้ว่าจนถึงวันนี้เค้าพูดขอโทษใครหรือยัง..

#3 By :: KinG MoJi :: on 2007-07-31 15:44

เคยมีคนบอกว่า บ็อบเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน ชนแล้วหนี แต่จำไม่ได้ว่าครั้งนั้นมีคนเสียชีวิตหรือเปล่า

เค้าไม่เคยพบกับกลุ่มเพื่อนที่ประสบเหตุด้วยกันอีกเลย แต่เคยพบกับเพื่อนคนอื่น ๆ แล้วเพื่อนคนนั้นมาเล่าให้ฟังอีกที ว่าเจอกับบ็อบมา

#4 By PdaMai (72.78.132.237) on 2008-09-01 13:42