ผมเห็น Dom Dog ตัวนี้ที่บ้านคุณโน้ตเมื่อปีที่แล้ว มันเป็นเหล็กหล่อสีทองขนาดยาวฟุตกว่าๆ
เห็นครั้งแรก, ชอบ. รู้สึกว่ามันสยองขวัญดี เป็นหมาแต่มีหน้าเป็นคน หน้ามันนิ่งแบบผีๆ ได้อารมณ์เหมือนสัตว์กลายพันธุ์ในหนังไซไฟ เห็นยืนเอียงคอซื่อๆ นิ่งๆ แบบนี้ มันอาจฉกกัดคุณได้ทุกวินาที ผมมองเห็นภาพมันหันมายิ้มโชว์ฟันแหลมยาวเรียงเต็มปาก
แล้วมันก็มาเป็นหนึ่งในงาน “โปรดักท์” ของอุดม, วางขายอยู่ที่หน้างานเดี่ยวเจ็ด (หน้าโรงหนังสกาล่า) คราวนี้มันทำจากยาง สัดส่วนของมันเปลี่ยนไป หัวโตขึ้น, ตัวสั้นลง และอ้วนชับบี้ขึ้นมาก มันประกอบกันด้วยสองส่วน, หัวกับตัว คุณจึงสามารถจับหัวมันบิดหมุนไปมาได้ตามใจ จะให้หลอนท่าไหนมุมไหน ก็สะดวกทั้งนั้น
แม้จะน่ารักขึ้น แต่ความเป็นหมาหน้าคนของมันก็ยังทำให้ผมรู้สึกอึดอัดอยู่ดี
เข้าไปในสกาล่า, โอ..!!
หมา Dom Dog (ชื่อไทย : “หมาแหงน”) ตัวใหญ่ยักษ์สีขาวยืนอยู่กลางเวที มันสูงหกเมตร! (กว้างสี่ ยาวหก สูงหกเมตร)
หกเมตร!!
ผมยิ้มยิ้มน้อยยิ้มใหญ่, ตื่นเต้นเหมือนเด็กที่กำลังจะเสียความบริสุทธิ์
ผมซื้อมันกลับบ้านหนึ่งตัว สีดำ, เหมือนหนูตัวใหญ่ๆ ผมเอามันวางไว้ที่บันได หวังว่าญาติๆ จะตกใจเมื่อเห็นมันในตอนกลางคืน
...
จบเดี่ยวเจ็ด คุณโน้ตสั่งทำหมายักษ์อีกตัวหนึ่ง
ช่วง “ก่อสร้าง” เพื่อนๆ ได้ “ไปดูหมา” กันบ่อยๆ (คือไปดูเขา “ทำ” หมา หรือ “ก่อสร้าง” หมา) ใครๆ ก็ตื่นเต้น เวลาผ่านไป ผิวมันก็เนียนขึ้น เนียนขึ้น สีก็เหลืองขึ้น เหลืองขึ้น
แล้วก็ถึงวันย้ายหมา จากบ้านเหินมาที่ร้าน iberry (เป็นวันที่เหินรอคอย, ช่วงนี้คุณเหินไม่ค่อยยิ้ม และบ่นว่าหลับไม่ค่อยสนิท)
ขนาดที่ใหญ่มากของแต่ละชิ้นส่วนทำให้ทุกขั้นตอนยากไปหมด แยกเป็นส่วนๆ แล้วก็ยังมหึมา ต้องจ้างรถเครนมายกมันขึ้นรถ, เดินทางไป iberry, ใช้เครนยกลง ทำแบบนี้สามรอบ ลำตัว, หัว, แล้วก็ขาทั้งสี่ข้าง เสร็จแล้วก็ถึงขั้นตอนการประกอบตัว ต้องใช้เครนยกลำตัวให้ลอยไว้ แล้วใส่ขาเข้าไปทีละขา ยากเย็น ทุลักทุเล
(เด็กปั๊มหัวแดงที่ยืนอยู่ด้านขวาคืออุดม, เหินคือรัสต้าเสื้อลาย)
ผมมองดูสายนิรภัยที่คนขับรถเครนใช้แล้วก็เป็นห่วงทีมช่าง มันเป็นสายที่ทำจากวัสดุเหนียวและทน(ดูคล้ายสายพาน) แต่ตอนนี้มันเก่าและเน่ามากแล้ว ขาดวิ่นแหว่งทั่วไปหมด ระหว่างที่บันทึกวีดีโอ, ผมกวาดกล้อง (tilt) ขึ้นไปที่สายนั่นหลายครั้ง หวังจะได้ภาพอุบัติเหตุเด็ดๆ ส่งไปออกทีวี
...
ผมกลับบ้านไปนอน จึงพลาดช่วง “ประกอบหัวเข้าร่าง” เพื่อนเล่าให้ฟังว่าต้องจ้างรถเครนคันที่ใหญ่กว่ามายก ทุลักทุเลกว่าเดิม เพราะหัวหมาสูงขึ้นไปถึงกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่ ทำให้ยากที่จะบังคับเครนและหัวหมา
แต่ตอนนี้มันก็เสียบอยู่บนตัวมันเรียบร้อยแล้ว กลางคืนมาที่ร้าน iberry อีกที, ผมเห็นภาพนี้..
ประกอบหัวเสร็จ, เชื่อมเสร็จ ก็เหลือแต่งานตกแต่งสีภายนอก ฝนตกลงมาทุกวันเหมือนจะแกล้งกันไม่ให้ทำงาน ช่วงนี้ Dom Dog โดน “ล้อมผ้า” ไว้ ถ้าฟ้าดินเป็นใจ อีกไม่กี่วัน มันก็น่าจะเสร็จสมบูรณ์ (ตอนนี้เหินยิ้มสดใส)
แหม่ มันใหญ่จริงๆ
เทียบกับตูดคน (-ตูดเพื่อนๆ ของผมเอง หลายตูดควรจะต้องคุยกับช่างเหิน ปล่อยนานไปจะตกแต่งแก้ไขลำบาก)
...
หมาจริงแวะมาหา, เก๋า กับ ชาร์ลี
ผมยังไม่เคยแนะนำ, นี่คือ ชาร์ลี
(ชาร์ลีสวมอุปกรณ์ป้องกันการเลียตัวเอง)
...
คนเชียงใหม่ส่วนหนึ่งคง “ไปดูหมา” มาแล้ว หลายคนคงกำลังชวนกันไปดู
คนคิดแฮ็ปปี้ คนทำก็แฮ็ปปี้..
แต่มีคนนึงไม่แฮ็ปปี้ด้วย
ผมเห็นแกซึมๆ ไปตั้งแต่ตอนที่ชิ้นส่วนต่างๆ ของหมาเดินทางมาถึง
แกคงรู้ว่าเวลาของแกใกล้หมดลงแล้ว พระเอกตัวใหม่กำลังจะมาแย่งเวทีและแสงสป็อตไลท์ของแก ต่อไปนี้เด็กๆ และแฟนๆ จะเดินผ่านแกไปเฉยๆ ..
-ไปหาไอ้หมายักษ์นั่น!
วันต่อมาคุณพงษ์เอาไฟฉายอันใหญ่ไปให้แกถือ
ถูกแย่งเวทีไปแล้ว, ยังต้องมาส่องไฟฟอลโล่ว์ให้มันอีก..
โถ โถ
…
+โปสเตอร์ประชาสัมพันธ์ เดี่ยวเจ็ดจุดห้า สองรอบ ที่เชียงใหม่ เร็วๆ นี้
...
มาดูกันนะ..
มาสเตอร์แชมป์
หมาใหญ่หน้าร้าน ดูหน่วยก้านน่าจะครองโลกได้ครับ
#1 By oatato on 2008-06-20 01:47