Chubbyhole

ขอคัดข้อความจากหนังสือ I Have Chosen to Stay and Fight (หนังสือเล่มที่สอง)ของ Margaret Cho มาให้อ่าน
เป็นตอนที่เธอเขียนถึงไมเคิล แจ็คสัน

...

มาร์กาเร็ตเล่าว่าตอนที่เธอยังเด็ก เธอดูโทรทัศน์ซึ่งในตอนนั้นเป็นตู้ทำจากไม้ และมันมักจะเกิดเส้นลายสัญญาณรบกวน บนตู้ทีวีจะมีลูกฟักทองวางอยู่ ที่เธอต้องทำก็คือ ทุบทุบทุบที่ลูกฟักทองจนลายเส้นบนจอทีวีหายไป พอหายไปแล้ว เธอก็จะเห็น..
"... this baby angel. This beautiful, dancing, singing little miracle. Like he was made by God, personally..."
 ...เทวดาตัวจิ๋ว. สิ่งมหัศจรรย์ตัวน้อยที่งดงาม, ร่ายรำและขับร้อง เหมือนพระเจ้าสร้างเขาขึ้นมาด้วยตัวท่านเอง, เป็นการส่วนตัว…

 
...


ฉันคิดว่าที่พระเจ้าให้ไมเคิ่ลเกิดในครอบครัวที่เละเทะนั้นก็เพราะว่า บางที นั่นแหละคือสิ่งที่ศิลปินต้องการ - ความโดดเดี่ยว, การดิ้นรน, การโดนทารุณหลอกใช้, ความเจ็บ - ไม่ใช่ตลอดเวลา, แค่เป็นครั้งคราว ถ้าคุณมีวัยเด็กที่แย่, มันก็จะมีน้ำตาอยู่ในเสียงของคุณ เวลาคุณร้องเพลง, คุณก็จะเอื้อมเข้าไปถึงคนทุกคนที่มีวัยเด็กที่แย่เหมือนกัน-แต่ไม่ได้เป็นศิลปิน พวกเขาจะเข้าใจคุณ และพวกเขาจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เพราะภาพของคุณที่กำลังเป็นทุกข์อยู่คนเดียวน่ะมันเศร้าแล้วก็แย่ที่สุดแล้ว ฉันได้ยินน้ำตาแบบนั้นในเสียงของไมเคิ่ล, แต่ก็ยังได้ยินความเบิกบาน, เสียงหัวเราะ และความหวัง ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ฉันกำลังต้องการ เพราะฉันก็ด้วย, ที่มีวัยเด็กที่แย่  ฉันเล่นแผ่น Off the Wall บนเครื่องเล่นแผ่นเสียงมิกกี้เม้าส์จนแผ่นสึก, ฟังมันรอบแล้วรอบเล่าอยู่ในห้อง เพื่อที่จะให้มันกลบเสียงทะเลาะของพ่อกับแม่, เพื่อที่ฉันจะได้หยุดกังวลว่าจะโดนแกล้งอย่างไรที่โรงเรียนในวันพรุ่งนี้, เพื่อที่ฉันจะได้เลิกคิดถึงมือของลุง (น้า, อา?) ที่ชอบมาจับที่ที่เด็กผู้หญิงไม่ควรจะโดนจับ ฉันฟังมันรอบแล้วรอบเล่า ฉันจ้องที่ปกแผ่นเสียง ฉันจูบมัน ฉันวางมันไว้ที่ข้างๆ หน้าของฉัน...

"I think God put Michael in a fucked-up family because sometimes that's what an artist needs - loneliness, struggle, abuse, pain - not all the time, but sometimes. When you grow up hard, there's gonna be some tears in your voice when you sing, you can reach out to all the other people who grew up hard who aren't artists and they can understand you. And they can feel like they aren't alone. Because thinking that you are the only one who feels bad is about the worst sadness there is. I heard all those tears in Michael's voice, but I also heard joy, and laughter. And hope. Which is what I needed then, because I, too, grew up hard. I wore out Off the Wall on my Micky Mouse record player, listening to it over and over in my room, so I could drown out the sound of my parents fighting, so I could stop worrying about how I was going to get my ass kicked at school the next day, so I could stop thinking about my uncle's hand on me, touching where nobody needs to touch a little girl. I played it over and over and over and over. I stared at the cover. I kissed it. I put it next to my face.."

...
...


ฉันโตขึ้น ไมเคิ่ลก็เหมือนกัน เขาเปลี่ยนไป นอนในตู้ปรับความดัน,  สะสมกระดูกของ Elephant Man, ศัลยกรรมพลาสติก, จมูกที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกต่อไปแล้ว, สีผิวก็ถูกลบไปเพราะ vitiligo,โรคที่ทำให้เขาขาวขึ้นขาวขี้นจนหน้าเหมือน Lesley-Anne Down มากขึ้นทุกวัน  มันเกิดอะไรขึ้น, ไมเคิ่ล? เธอเคยคอยช่วยฉัน ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไง สำหรับเสียงเพลงที่เธอให้กับฉัน ฉันหวังว่าอลิซาเบ็ธ เทย์เลอร์จะคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ ฉันหวังว่าลิงตัวนั้นจะยังอยู่ หรือมันตายแล้ว? ฉันจำไม่ได้  ฉันไม่รู้ว่าเธอทำอะไรกับพวกเด็กๆ  ฉันไม่ขอถาม ฉันไม่กล่าวหาใดใดทั้งสิ้น  ฉันแค่อยากจะบอกว่า เธอช่วยให้เด็กคนนี้เติบโตขึ้นมาเป็นผู้หญิง, เป็นคนที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อชีวิต, คนที่ไม่เพียงแค่รอดตาย แต่งอกงามขึ้นมา ฉันขอบคุณในเรื่องนั้น  ตอนนี้ฉันกล้าท้าให้ทุกคนฟังเพลง "She's Out of My Life" แล้วถ้าไม่ร้องไห้หงิง ให้มันรู้ไป
 
"I got older, and so did he. He changed. The hyperbolic chamber, the Elephant Man skeleton, the plastic surgery, the nose that was not there anymore, the race erased by the vitiligo, the disease that made him whiter and whiter and made him look more like Lesley-Anne Down every day. Michael - what happened? You were there for me. I don't know if I can repay my debt to you, for what your music gave me. I hope Liz Taylor is there for you. I hope that monkey is still around, or is he dead? I can't remember. I don't know what you did to those children. I ask nothing, I accuse nothing.I only say that you helped this child to grow up into a woman, to be fully alive, to not only survive but thrive. Thank you for that. I dare anyone now to go listen to "She's Out of My Life" and not cry like a bitch."


(หน้า 84-87 I have chosen to stay and fight, Magaret Cho, 2005, ISBN 1-57322-319-0, Riverhead Books) 

Michael Jackson 1958-2009