Chubbyhole

ผมเช่า Four Weddings and a Funeral มาดูอีกที เพราะอยากฟังกลอนบทนี้อีกครั้งหนึ่ง จำได้ว่าตอนที่ดูครั้งแรก พอถึงฉากนี้ (ฉากอ่านกลอนในงานศพ) ผมร้องห่มร้องไห้อยู่คนเดียว
มันเป็น poem ของ W.H. Auden (1907-1973) ชื่อ Funeral Blues
ฟังอีกที มันก็ยังเพราะแล้วก็เศร้าจริงๆ 

ขออภัยคุณ Auden และเพื่อนๆ ผู้อ่าน
-ที่เอาของดีๆ มาทำให้เสียของ   
(poem ฉบับแปลของผม - ลิเก ฉันทลักษณ์ปลอม สัมผัสเทียม (เลิกแปลดื้อๆ ก็มี) มันเต็มไปด้วยความพยายามที่ไม่สำเร็จ คุณอาจจะไม่ชอบ ต้องขออภัย)  

-แด่คนที่สูญเสียคนที่รักไปเพราะความตาย



Funeral Blues

Stop all the clocks,                         หยุดนาฬิกาทุกเรือน
cut off the telephone.                     ตัดสายโทรศัพท์
Prevent the dog from barking,         ทำให้หมาหยุดเห่า
with a juicy bone.                          โยนกระดูกให้มันงับ

Silence the piano,                          เงียบเสียงเปียโน
and with muffled drum.                  อุดเสียงหนังกลอง
Bring out the coffin,                        นำโลงออกมา
let the mourners come                   ให้คนเศร้าร่ำร้อง


Let the aero planes circle,                          ให้เครื่องบินบินวน
moaning overhead                                     โหยหวนอยู่ไม่ไกล
Scribbling on the sky,                                 ขีดเขียนบนท้องฟ้า
the message “He is dead.”                          เป็นคำว่า “เขา ตาย”

Put crepe bows                                          ผูกโบว์ไว้ทุกข์
round the white necks of the public doves.    บนคอนกเขาทั้งหลาย
Let traffic policemen                                   ให้จราจรใส่
wear black cotton gloves.                            ถุงมือดำทำจากฝ้าย


He was my North, my South,                  เธอคือ my North, my South,
my East, my West.                                my East, my West.
My working week,                                 My working week,               
my Sunday rest.                                    my Sunday rest.
                                     
My noon, my midnight,                           คือเที่ยงวัน, เที่ยงคืน,
my talk, my song.                                  คือคำพูด, คือเพลง
I thought that love would last forever.      ฉันคิดว่ารักจะเป็นนิรันดร์
I was wrong.                                         ฉัน ผิด เอง


The stars are not wanted now,                     ใครจะอยากได้ดวงดาว
put out everyone.                                         ดับมันให้หายไป
Pack up the moon,                                       เก็บดวงจันทร์ให้มิด
and dismantle the sun.                                 อาทิตย์ก็ต้องทำลาย
 
Pour away the ocean,                                  เทมหาสมุทรทิ้ง
and sweep up the wood.                              กวาดให้เรียบไปทั้งป่า
For nothing now,                                         ไม่เห็นว่าจากนี้
can ever come to any good.                          อะไรจะดีขึ้นมา